Οικογένεια

Ανακάλυψες ότι το παιδί σου κλέβει; Τι μπορεί να σημαίνει και τι θα μπορούσες να κάνεις

Από τη Νανά Τσουμάκη, σύμβουλο εκπαίδευσης και σταδιοδρομίας, (www.athinaedu.com)

Αν ανακάλυψες ότι το παιδί σου κλέβει μικροπράγματα, είναι πιθανό να έχεις αγχωθεί, να είσαι στεναχωρημένη και να μην ξέρεις πώς θα το διαχειριστείς.

Το παιδί κλέβει – οι διαφορές σε κάθε ηλικία

Τα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία (περίπου 3-4 ετών) μπορούν να κατανοήσουν την έννοια της ιδιοκτησίας («δικού μου»,«δικού σου»). Ταυτόχρονα καταλαβαίνουν ότι το να πάρουν κάτι που δεν είναι δικό τους δεν είναι αποδεκτό. Στην εφηβεία, παρά το γεγονός ότι η διάκριση μεταξύ ηθικά σωστού και λάθους είναι ξεκάθαρη, οι έφηβοι κάποιες φορές (περίπου 15% των εφήβων) δοκιμάζουν το όριο αυτό. Πρόκειται στις περισσότερες περιπτώσεις γι’ αυτό που ονομάζουμε «περίοδο αμφισβήτησης».

Το παιδί κλέβει – μια συνήθεια που μπορεί να επιμείνει;

Αρχικά, η κλοπή είναι μια κατάσταση που εκδηλώνεται περιστασιακά  μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον, για παράδειγμα μπορεί το παιδί να πάρει χωρίς να ρωτήσει τα ψιλά που μπορεί να έχουν αφήσει οι γονείς του κάπου, και συνοδεύεται συνήθως από τη δικαιολογία του «δανεισμού» («ξέχασα να σε ρωτήσω», «μα, θα το επέστρεφα»). Στη συνέχεια, η κλοπή μπορεί να επεκταθεί σε καταστήματα, όπου τα αντικείμενα της κλοπής είναι συνήθως μικρής αξίας και σπανίως γίνεται από έφηβους με οικονομικά προβλήματα, ενώ κλοπές από μαγαζιά διαπράττονται εξίσου από κορίτσια και αγόρια.

Διάβασε επίσης: Βαθμοί στο σχολείο: Ο SMART τρόπος για να θέσεις μαζί με το παιδί τους στόχους της χρονιάς

Διάβασε επίσης: Τι να σπουδάσει το παιδί μου; Έτσι θα το βοηθήσεις να διαλέξει επάγγελμα

Αξίζει να θυμάσαι

Η κλοπή στην παιδική ηλικία αλλά και στην εφηβεία δεν ταυτίζεται με την έναρξη μιας εγκληματικής καριέρας. Είναι ένα μήνυμα που το παιδί/έφηβος θέλει να δώσει στο οικογενειακό του περιβάλλον και ο γονιός πρέπει να το βρει και να το αποκωδικοποιήσει. Ωστόσο, όταν το «κλέβω» συνεχίσει και σε μεγαλύτερη ηλικία και συνοδεύεται από ψέματα τότε μιλάμε για κλεπτομανία. Ο κλεπτομανής νοιώθει μεγάλη ικανοποίηση βαίνοντας σ’ αυτή την πράξη. Ικανοποιεί την έντονη ανασφάλεια και εσωτερική μοναξιά που νοιώθει, λένε οι ειδικοί. Σ’αυτές τις περιπτώσεις οι γονείς χρειάζεται να αποταθούν σε έναν ειδικό κατάλληλο ειδικευμένο στα θέματα αυτά.

Το παιδί κλέβει – Τι μπορεί να σημαίνει και τι κάνουμε

Στην προσχολική και πρώτη σχολική ηλικία

Στην προσχολική ηλικία (μέχρι τα 6) δεν έχει γίνει ο διαχωρισμός της ιδιοκτησίας και δεν έχει αναπτυχθεί η έννοια της υπομονής. Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία παίρνουν κάτι που θέλουν χωρίς να καταλάβουν ότι αυτό δεν είναι δικό τους ή ότι κοστίζει κάποια χρήματα και είναι λάθος να το πάρουν χωρίς να πληρώσουν. Η έννοια της αξίας, δεν έχει κανένα νόημα για ένα παιδί. Το μόνο που καταλαβαίνει είναι η ικανοποίηση του δικού του «θέλω», ανεξάρτητα από τις όποιες συνέπειες.

Η λύση είναι σαν γονιός να δίνεις με απλούς όρους να καταλάβει τι σημαίνει ιδιοκτησία, συναλλαγή και αντάλλαγμα. Τα παιδιά της σχολικής ηλικίας, κλέβουν γιατί δεν έχουν αυτοέλεγχο ή δεν έχουν αρκετό χαρτζιλίκι για να καλύψουν τις προσωπικές τους ανάγκες όταν βρίσκονται μακριά από τους γονείς τους. Συζήτησε με το παιδί ποιες είναι οι ανάγκες του και πώς μπορεί να τις καλύψει περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή. Η κατάλληλη ηλικία για χαρτζιλίκι και διαχείριση χρημάτων είναι τα 6.

Στην εφηβεία

Στην εφηβεία τα παιδιά γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν πρέπει να κλέβουν, όμως μπορεί να το κάνουν γιατί τα ενθουσιάζει σαν πράξη ή ίσως γιατί τα παρακινούν οι φίλοι τους. Στην εφηβεία τα παιδιά αποκτούν περισσότερο έλεγχο της δικής τους ζωής, η κλοπή ίσως είναι γι’ αυτά είναι ένας τρόπος να κάνουν την επανάσταση τους ή να γίνουν αποδεκτά από τους φίλους τους, η απλά “έχει πλάκα”. Η σχέση με την οικογένεια μπορεί να είναι μια βασική αιτία της κλοπής. Όταν ένα παιδί θεωρήσει ότι δεν έχει την απαιτούμενη προσοχή από τους γονείς του, είναι δυνατό να καταφύγει στην κλοπή, με σκοπό να αναγκάσει τους γονείς του να το προσέξουν. Ο θυμός είναι ένα άλλο συναίσθημα το οποίο μπορεί να οδηγήσει στην κλοπή σαν εκδίκηση απέναντι στους γονείς.

Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου;

Η ατιμωρησία και η σιωπηλή αποδοχή τέτοιων πράξεων δεν οδηγεί πουθενά. Κάνε ξεκάθαρο στο παιδί  ότι η κλοπή είναι απαράδεκτη από εσένα, το σχολείο και την κοινωνία. Μείνε ψύχραιμη αλλά ξεκάθαρη. Απέφυγε τις διαλέξεις, τις προβλέψεις για εγκληματική συμπεριφορά στο μέλλον. Αφού του εξηγήσεις τι είναι αποδεκτό και τι όχι δώσε του την ευκαιρία για μια νέα αρχή.Διαβεβαίωσε το  ότι δεν έχεις τίποτε μαζί του, παρά μόνο με την συμπεριφορά του.

Μερικές ακόμη καλές ιδέες

Αν το παιδί επιμένει να του αγοράσεις κάτι άμεσα, μην το πάρεις τώρα αλλά στο άμεσο μέλλον. Του μαθαίνεις έτσι να έχει υπομονή.

Το παιδί πρέπει να αναλάβει την ευθύνη της πράξης του, όπως, για παράδειγμα, να επιστρέψει εκείνο τα αντικείμενα που έκλεψε, ζητώντας συγνώμη.

Έμπλεξε το ενεργά σε κάποια καλή πράξη (να μαζέψει παιχνίδια/ρούχα που δεν χρειάζεται και να τα δώσει εκεί που υπάρχει ανάγκη), ανέθεσε του μικρές ευθύνες ώστε να νοιώσει σημαντικό. Με αυτό τον τρόπο θα αποδυναμώσεις την προβληματική συμπεριφορά.

Σκέψου:

Το παιδί σου σε παρακολουθεί και σε αντιγράφει. Αν εσύ πάρεις από κάπου ένα αντικείμενο με την δικαιολογία ότι «περισσεύει» τότε διδάσκεις και στο παιδί σου ότι η κλεψιά κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις είναι αποδεκτή.

Δίνεις  αρκετή προσοχή στο παιδί σου; Μήπως είσαι υπερβολικά χαλαρή και χωρίς όρια ή είσαι υπερπροστατευτική σε βαθμό που να κάνεις το παιδί να νιώθει ότι δεν αξίζει;

Η κλοπή είναι αποτέλεσμα μιας άλλης αιτίας και όχι η αίτια.

The Mamagers Update 

Έρευνα | Τα παιδιά που κάνουν κάμπινγκ είναι πιο υγιή κι ευτυχισμένα

Η πρώτη εφαρμογή κινητού που μπορεί να «ακούσει» τις ωτίτιδες χωρίς διάγνωση από γιατρό

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο… shape.gr

Σχετικές Δημοσιεύσεις